อย่างไรก็ตามคลาสในไพธอนไม่ตรงตามหลักการของ OOP มากนัก ดังนั้นไพธอนอาจเหมาะเป็นภาษาแรก แต่ไม่เหมาะสำหรับการสอน OOP แน่ๆ

กลับมาดูคลาสในไพธอนดีกว่า เริ่มจากคลาสง่ายๆ

class Person:
    pass

ตัวอย่างข้างบนเป็นคลาสที่พื้นฐานที่สุด ขณะเดียวกันก็สามารถนำไปประยุกต์ใช้งานได้มากมาย ก่อนอื่นต้องสร้างอ๊อบเจ็กขึ้นมาก่อน

p = Person()

แค่นี้ก็เอา p ไปใช้ได้แล้ว ซึ่งตอนนี้มีสภาพเหมือนกล่องเปล่า อยากใส่อะไรก็ได้

p.name = 'Alice'
p.age = 8
 
print p.name,p.age

อย่างไรก็ตามการใช้งานแบบข้างบนจะมีข้อเสียนิดหน่อย ตรงที่อ๊อบเจ็กอื่นของคลาส Person จะไม่มี name และ age ซึ่งแก้ไขได้โดยการกำหนดค่าเริ่มต้น

class Person:
    name = 'noname'
    age = 0

ซึ่งจะรับประกันได้ว่า Person ทุกอ็อบเจ็กจะมี name และ age เสมอ แต่ยังไม่สามารถกำหนดค่าเริ่มต้นแบบสวยๆ ได้

class Person:
    def __init__(self,name,age):
        self.name = name
        self.age = age

วิธีกำหนดค่าเริ่มต้นจะต้องใช้ constructor เข้ามาช่วย ในไพธอนนั้นจะเป็นเมธอดชื่อ __init__ นั่นเอง ทุกเมธอดในคลาสของไพธอนจะใช้พารามิเตอร์ตัวแรกแทนตัวเอง ซึ่งปกติจะใช้ชื่อself สำหรับคนที่ชินกับภาษาซี หรือจาวา self ก็คือ this นี่เอง วิธีแบบนี้ทำให้การเขียนโปรแกรมเข้าใจง่ายขึ้นมาก เพราะไม่ต้องงงว่า this คืออะไร มีที่มาอย่างไร เวลาใช้จึงเปลี่ยนไปเล็กน้อย

p = Person('Alice',8)

ถ้าอยากใส่เมธอดเพิ่มเติมก็ใส่เข้าไปในคลาสได้

class Person:
    def __init__(self,name,age):
        self.name = name
        self.age = age
 
    def show(self):
        print '%s is %d years old.' % (self.name,self.age)
 
p = Person('Alice',8)
p.show()

หรือถ้าจะให้ดูเป็นไพธอนมากกว่านี้ก็ต้องแก้ constructor นิดนึง

class Person:
    def __init__(self,**kw):
        self.name = kw.get('name','noname')
        self.age = kw.get('age',0)
 
    def show(self):
        print '%s is %d years old.' % (self.name,self.age)
 
p = Person(name='Alice',age=8)
p.show()

หรือจะเป็นแบบข้างล่างก็ได้

class Person:
    name = 'noname'
    age = 0
 
    def __init__(self,**kw):
        self.__dict__.update(kw)
 
    def show(self):
        print '%s is %d years old.' % (self.name,self.age)
 
p = Person(name='Alice',age=8)
p.show()